Jesień to czas dożynek, gdy celebrujemy zakończenie żniw i dziękujemy za plony. To piękna tradycja, która powinna przypominać nam o pracy rolników – tych, którzy każdego dnia dbają o to, żeby na naszych stołach nie zabrakło chleba.Szacunek dla ich ciężkiej pracy, zmagania z nieprzewidywalną pogodą, rosnącymi kosztami i wyzwaniami współczesnego rolnictwa. To oni karmią naród.
Ale zastanawiam się… czy dzisiejsze dożynki, często przypominające bardziej jarmarki z diabelskimi młynami i fast-foodem niż święto plonów, nie odeszły za daleko od swojego pierwotnego sensu? Czy w tym festynowym zgiełku nie gubi się prawdziwe przesłanie – wdzięczność za dar ziemi i uznanie dla tych, którzy ją uprawiają?
Może warto wrócić do korzeni? Do prostszych form świętowania, gdzie centralnym punktem jest rzeczywiście rolnictwo, lokalne produkty i rozmowy z tymi, którzy ziemię uprawiają?
Przecież można pogodzić tradycję z nowoczesnością. I przy tym nie tracić tego, co w dożynkach, pięknym święcie ciężko pracujących rolników najważniejsze.Zachęcam do przeczytania mojego felietonu „Dożynki – gdy tradycja spotyka diabelski młyn „.
Jeśli podoba się Tobie mój tekst i chcesz, by powstawało więcej takich materiałów – możesz postawić mi wirtualną kawę.